In de keuken of in de woonkamer, op tafel of op het nachtkastje: glas is overal, maar weten we ook hoe we de waarde ervan moeten inschatten?
Het begeleidt stilzwijgend onze dagelijkse gebaren. Achter de schijnbare eenvoud gaat een uiterst complexe aard schuil, gesmeed door ambachtelijke precisie en verfraaid door buitengewone veelzijdigheid.
Glas wordt al duizenden jaren gebruikt en kan oneindig veel vormen en kleuren aannemen. Het kan zich aanpassen aan functionele behoeften en inspireert architecten en ontwerpers. Het is niet zomaar een houder: het is een lichtfilter, een reflecterend oppervlak en een decoratief element met grote charme.
Glas is een keuze die combineert milieuverantwoordelijkheid, functionaliteit en emotie. zijn sensorische eigenschappen Ze worden gebruikt om objecten te creëren die met mensen kunnen communiceren en een relatie kunnen aangaan met de emoties en rituelen van het dagelijks leven.
Glass Emotions van Sophie Lou Jacobsen
Het is uit deze reflecties dat het werk van inspiratie put Sophie Lou Jacobsen, een Frans-Amerikaanse ontwerpster woonachtig in New York, die glas als leidraad voor haar designonderzoek heeft gekozen. Voor Jacobsen belichaamt dit materiaal perfect de poëzie en romantiek van alledaagse voorwerpen.
Glas is een levend en genereus element, maar ook kwetsbaar en onstuimig. En juist door die tegenstellingen wekt ons materiaal genegenheid en empathie op bij de gebruikers ervan.
Jacobsen legt de aantrekkingskracht van alledaagse voorwerpen en hun invloed op ons emotionele welzijn vast. Zijn collecties, die onder andere karaffen, glazen, botervlootjes, suikerpotten en wandlampen omvatten, ontstaan vanuit de observatie van het huiselijk leven en dagelijkse handelingen, die in hun transparante schoonheid worden versterkt.
Zijn creaties, voornamelijk gemaakt in geblazen glas, ze lijken uit een stilstaande tijd te komen: ze hebben bekende maar nooit voorspelbare vormen, zachte kleuren en een aantrekkingskracht die heen en weer schommelt tussen nostalgie en hedendaagsheid.
Het resultaat is een ontwerp dat niet schreeuwt, maar fluistert; die niet pronkt, maar begeleidt. En zo lukt het om elk dagelijks gebaar om te vormen tot een klein poëtisch ritueel.
Bron: vogue.it
